|
| |
|
Het project 'Het Geheugen van Westerstein’ werd in 2004 ontwikkeld door Vestia Hoogvliet en WiMBY!, in samenwerking met Gerard Hadders. De op handen zijnde renovatie van de serviceflat vormde de aanleiding van het project. Met het fotoalbum op schoot zijn in gesprekken met de bewoners herinneringen opgehaald over hun levens, over de moeilijke periodes en de gelukkige momenten die zij meemaakten voordat zij in Hoogvliet en in Westerstein kwamen te wonen. Al deze unieke en vaak meeslepende verhalen vormen samen het collectieve geheugen van Westerstein en zijn door de kunstenaar vertaald in een bijzonder kunstwerk. De dertig meter hoge gevel van het gebouw is bedekt met een decoratief patroon dat van dichtbij op gekleurde stippen lijkt. Op enige afstand vormen de stippen de portretten van verschillende personen. Het zijn 28 geprojecteerde portretten afkomstig uit de fotoalbums van de bewoners van Westerstein en deze vormen de basis van het kunstwerk. In de gelijknamige publicatie wordt de verbinding gelegd tussen het kunstwerk en de herinneringen van de bewoners aan deze personen. De verhalen van de bewoners zijn hierin opgetekend, maar ook de opdrachtgevers en de kunstenaar komen aan het woord.
Op 4 november 2004 werd het 30 meter hoge kusntwerk geopend.
The Memory of Westertsein project was developed by Vestia Hoogvliet and WiMBY! in 2004 in association with Gerard Hadders. The occasion for the project was the imminent renovation of the service flats. With photo albums on their laps, the residents reminisced about their lives, about the difficult times and the happy moments they experienced before they came to live in Hoogvliet and in Westerstein. All these unique and often fascinating stories together form the collective memory of Westerstein, and the artist has transposed them into an exceptional work of art. The thirty-metre high facade is covered with a decorative pattern which from close up looks like coloured dots. From further away the dots form the portraits of several people. They are 28 projected portraits from the residents’ photo albums and they form the basis of the work of art. In the publication with the same title the connection is made between the work of art and the residents’ memories of these people. It also contains the residents’ stories, and the artist and the organisations that commissioned the work have something to say too.
|
|
|
|
